ETF akumulujący i dystrybuujący

Przykład

100 000 zł w ETF-ie, którego spółki wypłacają 3% dywidend rocznie, czyli 3 000 zł. W funduszu dystrybuującym na rachunek trafia 3 000 zł, od których należy się 570 zł podatku, więc do ponownego zainwestowania zostaje 2 430 zł. W funduszu akumulującym całe 3 000 zł zostaje w funduszu i pracuje dalej. W przykładzie pomijamy podatek u źródła płacony w samym funduszu.

Różnica rośnie z czasem. Przy 3% dywidend i 3% wzrostu cen rocznie 100 000 zł z dywidendami reinwestowanymi po podatku daje po 20 latach około 288 000 zł, a z dywidendami wypłacanymi i niereinwestowanymi około 181 000 zł plus około 65 000 zł wypłat po drodze. W funduszu akumulującym podatku od tych dywidend nie pobiera się po drodze, tylko rozlicza się go od całego zysku przy sprzedaży jednostek.

Jak to działa i dlaczego to ważne

Typ funduszu zwykle widać w nazwie: skrót Acc oznacza akumulację, a Dist (czasem Dis albo Inc) wypłatę dywidend. Ten sam indeks bywa dostępny w obu wersjach, z podobną opłatą.

Na IKE i IKZE różnica podatkowa w Polsce znika, bo dywidendy wypłacane na rachunek konta nie są opodatkowane na bieżąco. Wtedy typ funduszu decyduje raczej o tym, czy wypłaty trafiają na rachunek, czy pracują dalej w funduszu.

Fundusz akumulujący nie oznacza braku podatku. Podatek Belki płaci się przy sprzedaży jednostek, od całego zysku. Sam fundusz może też płacić podatek u źródła od dywidend spółek z portfela, zależnie od kraju, w którym jest zarejestrowany.

Częste błędy

• Uznawanie funduszu akumulującego za zwolniony z podatku. Podatek jest odroczony do sprzedaży, a nie zniesiony.
• Wybieranie funduszu dystrybuującego na zwykłym rachunku tylko po to, żeby reinwestować dywidendy ręcznie. Od każdej wypłaty należy się podatek, a przy ponownym zakupie dochodzi prowizja.
• Szukanie typu funduszu tylko w skróconej nazwie u brokera. Pewną informację podaje dokument z kluczowymi informacjami (KID) i strona emitenta.