Fixing (kurs otwarcia i zamknięcia)

Przykład

Sesja na rynku głównym GPW w systemie notowań ciągłych wygląda tak: od 8:30 do 9:00 faza przed otwarciem, o 9:00 fixing otwarcia, od 9:00 do 16:50 notowania ciągłe, od 16:50 do 17:00 faza przed zamknięciem, o 17:00 fixing zamknięcia, a od 17:00 do 17:05 dogrywka.

Przykład aukcji: przy cenie 50,00 zł da się dopasować zlecenia na 6 000 akcji, przy 50,10 zł na 9 000 akcji, a przy 50,20 zł na 7 000 akcji. Kursem otwarcia zostaje 50,10 zł. Wszystkie transakcje z fixingu zawierają się po tej jednej cenie, także zlecenia kupna z limitem 50,50 zł.

Jak to działa i dlaczego to ważne

W fazie przed otwarciem giełda na bieżąco publikuje teoretyczny kurs otwarcia (TKO), czyli cenę, która wyszłaby, gdyby fixing odbył się w tej chwili. Zlecenia można wtedy składać, zmieniać i anulować, ale transakcje jeszcze nie zapadają.

Gdy kilka cen daje ten sam największy wolumen, decyduje najmniejsza nierównowaga między kupnem i sprzedażą, a potem bliskość kursu odniesienia. Zlecenia złożone po 16:50 nie realizują się od razu, tylko czekają na fixing zamknięcia o 17:00.

W dogrywce można zawierać transakcje wyłącznie po kursie zamknięcia. Niezrealizowane zlecenia czekają na kolejną sesję albo wygasają, zależnie od terminu ważności. Spółki o małej płynności bywają notowane w systemie jednolitym, w którym kurs ustala się tylko w fixingach w ciągu dnia, bez notowań ciągłych.

Częste błędy

• Traktowanie kursu z pierwszej minuty sesji jako ceny z pierwszej transakcji. Kurs otwarcia to wynik aukcji, w której spotkało się wiele zleceń naraz.
• Składanie przed otwarciem zlecenia bez limitu ceny (PKC) na mało płynnej spółce. W fixingu zrealizuje się po kursie z aukcji, nawet jeśli będzie daleko od wczorajszego zamknięcia.
• Oczekiwanie, że zlecenie złożone o 16:55 zrealizuje się od razu. Po 16:50 zlecenia są tylko zbierane do fixingu zamknięcia.