Animator rynku

Przykład

Mała spółka z GPW handluje kilka razy dziennie. Bez animatora najlepsza oferta kupna to 9,20 zł, a sprzedaży 10,00 zł: spread wynosi około 8%. Animator wystawia kupno po 9,80 zł i sprzedaż po 10,00 zł, więc spread spada do około 2%, a osoba, która chce sprzedać 500 akcji, ma komu je sprzedać po cenie bliższej ostatnim transakcjom.

Liczby są przykładowe. Dokładne obowiązki animatora, takie jak czas obecności w arkuszu, wielkość zleceń i maksymalny spread, zależą od umowy i regulacji giełdy.

Jak to działa i dlaczego to ważne

Na GPW działają dwa rodzaje animatorów. Animator rynku ma umowę z giełdą i wspiera płynność instrumentu, np. kontraktów terminowych czy akcji. Animator emitenta działa na zlecenie samej spółki, która płaci za to, żeby jej akcje miały stałe notowania i węższy spread.

Animator zarabia głównie na spreadzie i na warunkach umowy, a nie na kierunku kursu. Gdy rynek gwałtownie się zmienia, przesuwa swoje zlecenia razem z ceną. Pilnuje więc, żeby było z kim handlować, a nie, żeby kurs był wysoko.

Częste błędy

• Traktowanie zleceń animatora jako sygnału, że ktoś duży kupuje. Animator wystawia zlecenia po obu stronach arkusza, bo tego wymaga umowa.
• Założenie, że animator obroni kurs przed spadkiem. Nie ma takiego obowiązku i przesuwa zlecenia razem z rynkiem.
• Pomijanie płynności przy wyborze spółki. Na najmniejszych spółkach animator bywa jedyną stroną transakcji, a przy większych zleceniach jego oferta może nie wystarczyć.