Odwrócony DCF

Przykład

Spółka ma wartość przedsiębiorstwa 10 mld zł, a w tym roku wygenerowała 500 mln zł wolnych przepływów. Przy koszcie kapitału 10% i stałym wzroście przepływów g jej wartość to 500 mln × (1 + g) / (10% − g). Żeby wyszło 10 mld zł, g musi wynosić ok. 4,8% rocznie bez końca.

Gdyby przyjąć wzrost 3%, model dałby 500 mln × 1,03 / 7% ≈ 7,4 mld zł. To nie znaczy, że kurs jest za wysoki, tylko że rynek zakłada szybszy wzrost niż 3%. Pełne liczenie na prawdziwej spółce pokazuje analiza Ile wzrostu jest w cenie Meta.

Jak to działa i dlaczego to ważne

Wynik zwykłego DCF bardzo mocno zależy od założeń o wzroście, marżach i koszcie kapitału, więc łatwo wyliczyć dowolną wartość. Odwrócony DCF zostawia jedną niewiadomą i pyta, czy wymagane tempo wzrostu jest realne na tle historii spółki i branży. Tę liczbę można potem porównywać z kolejnymi raportami.

W spółkach wzrostowych większość wartości modelu pochodzi z wartości końcowej, czyli z przepływów po okresie szczegółowej prognozy. Dlatego wynik pokazuje się w tabelach wrażliwości: jak zmienia się wymagany wzrost przy innym koszcie kapitału albo innej marży.

Częste błędy

• Traktowanie wyniku jako prognozy. Odwrócony DCF mówi, co zakłada kurs, a nie co się wydarzy.
• Porównywanie wymaganego wzrostu z jednym ostatnim rokiem zamiast z kilkoma latami i z bazą, od której spółka rośnie.
• Zakładanie szybkiego wzrostu bez większych inwestycji. Szybszy wzrost zwykle wymaga większych nakładów, a to zmniejsza wolne przepływy.