Zwrot z nowego kapitału (ROIC)

Przykład

Spółka ma 100 mln zł zysku operacyjnego po podatku i reinwestuje 50 mln zł. Przy zwrocie z nowego kapitału 20% nowe inwestycje dadzą 10 mln zł zysku więcej, czyli wzrost o 10%: 50% × 20% = 10%. Dla akcjonariuszy i wierzycieli zostaje 50 mln zł.

Ten sam wzrost o 10% przy zwrocie 10% wymaga reinwestowania całego zysku: 100% × 10% = 10%. Wolnych przepływów nie zostaje wcale. Dlatego wzrost tworzy wartość tylko wtedy, gdy zwrot z nowego kapitału przewyższa koszt kapitału.

Jak to działa i dlaczego to ważne

Wzrost nie bierze się z niczego: żeby rosnąć szybciej, spółka musi więcej inwestować albo inwestować lepiej. W modelu DCF ta zależność wiąże tempo wzrostu z wolnymi przepływami, więc szybki wzrost oznacza większe nakłady i mniej gotówki po drodze.

Spółka, której zwrot z nowego kapitału jest niższy niż koszt kapitału, rosnąc traci wartość: każda zainwestowana złotówka przynosi mniej, niż kosztuje jej pozyskanie. Przy dużych programach inwestycyjnych, np. budowie centrów danych, to założenie najmocniej zmienia wynik wyceny.

Częste błędy

• Utożsamianie wzrostu przychodów z tworzeniem wartości. Liczy się też to, ile kosztował ten wzrost.
• Przyjmowanie dla nowych inwestycji zwrotu z dotychczasowego biznesu. Nowe projekty mogą być mniej albo bardziej rentowne niż stare.
• Liczenie ROIC na zysku z jednorazowymi pozycjami, np. odpisami.