WACC (średni ważony koszt kapitału)

Przykład

Załóżmy rentowność 10-letnich obligacji skarbowych 5,5%, betę spółki 1,1 i premię za ryzyko rynku akcji 5%. Koszt kapitału własnego: 5,5% + 1,1 × 5% = 11%. Dług oprocentowany na 7% przy 19% CIT kosztuje po podatku 7% × 0,81 ≈ 5,7%.

Jeśli kapitał własny to 80% finansowania według wartości rynkowej, a dług 20%, WACC = 0,8 × 11% + 0,2 × 5,7% ≈ 9,9%. Każdy punkt procentowy premii za ryzyko zmienia tu WACC o ok. 0,9 pkt proc., a w DCF to mocno przesuwa wynik.

Jak to działa i dlaczego to ważne

Beta mówi, jak mocno kurs spółki reagował na ruchy całego rynku: beta 1,2 oznacza ruchy średnio o 20% większe niż rynek. Premia za ryzyko rynku akcji to założenie, a nie dana z giełdy, zwykle od 4% do 6%. Ta sama spółka może więc mieć różny WACC w różnych analizach.

WACC dyskontuje przepływy dla całej firmy, czyli przed obsługą długu, więc wynik porównuje się z wartością przedsiębiorstwa (kapitalizacja plus dług netto), a nie z samą kapitalizacją. Wagi kapitału i długu liczy się według wartości rynkowych, nie księgowych.

Częste błędy

• Liczenie wag według wartości księgowej kapitału zamiast rynkowej.
• Stopa wolna od ryzyka w innej walucie niż przepływy, np. przepływy w złotych dyskontowane rentownością obligacji USA.
• Traktowanie bety jako stałej. Zmienia się w czasie i zależy od okresu, z którego ją policzono.